کتاب جادوگران ابدی نوشته‌ی الیکس ای هارو، یکی از درخشان‌ترین آثار فانتزی تاریخی معاصر است که با نثری تأثیرگذار و تاریک، جادو، تاریخ و مبارزه‌ی زنان را به هم گره می‌زند. این رمان روایتی است از جهانی که می‌پندارد جادو را نابود کرده، اما هنوز از بازگشت آن می‌ترسد. هارو با بازآفرینی گذشته‌ای سرکوب‌شده، داستانی درباره‌ی حق رأی زنان و جادوی روحشان می‌سازد؛ داستانی دلنشین درباره‌ی صداهایی که خاموش شدند، اما هرگز از یاد نرفتند.

در آمریکای سال ۱۸۹۳، شهر نیوسیلم روی خاکستر اجساد زنان جادوگر بنا شده و جادو سال‌هاست که پنهان مانده؛ در لالایی‌ها، در دوخت‌ها و در دعاهای زیر لب. سه خواهر ایستوود، جونیپر، اگنس و بئاتریس، هرکدام با زخم‌هایی تازه، در میان فریادهای جنبش حق رأی زنان دوباره به هم می‌رسند. وقتی وردی فراموش‌ شده ناگهان جان می‌گیرد، آن‌ها می‌فهمند که جادو هرگز نمرده، فقط سرکوب شده بود. اما بازگرداندن این قدرت پنهان بی‌هزینه نیست؛ مردانی که از حق رأی زنان می‌ترسند، از جادوی وجودشان هم وحشت دارند و اگر لازم باشد، دوباره همه‌ جا را به آتش می‌کشند…